Kurban Bayrami

Kurban kimlere vaciptir?

Kurban Bayramı'nda ibadet niyetiyle kurban kesmenin vacip olabilmesi için Müslüman olmak, zengin olmak, ikamet halinde olmak (yolcu olmamak) ve hür olmak gerekir. Dolayısıyla Müslüman olmayana, fakire, yolcuya ve köleye kurban vacip değildir.

     Zenginden maksat, temel ihtiyaçlarından başka, artıcı olsun veya olmasın, en az 85 gr. altın veya buna denk mala sahip olmaktır. Zekât bahsinde bu konu detayı ile anlatılmıştır.

     İkamet hâlinde olmaya gelince, seferî olanlara kurban vacip değildir. Bununla birlikte eğer keserlerse sevabını alırlar. Kurban Bayramı'nda köyüne ya da memleketine gidenler, eğer gittikleri yerde on beş günden az kalacaklarsa seferî olurlar. Bu kişilere kurban kesmek vacip olmaz. Bununla birlikte, imkânları varsa kesebilirler ve kurbanın sevabına nail olurlar. Bu kişiler gittikleri yerde kurbanlarını kesebilecekleri gibi, ikamet ettikleri memlekette vekâlet vererek de kurbanlarını kestirebilirler.

Nasreddin Hoca Fıkraları

Yarasaydı, Sahibine Yarardı
At nalının insanlara uğur getirdiğine inanan biri, Hoca’ya sormuş:
- “Hocam, at nalı insana uğur getirirmiş, evin kapısına assak günah olur mu?” Böyle hurafelerin dine aykırı olduğunu her zaman anlatan hoca, bu sefer farklı bir yöntemle cevap vermiş:
- “Eğer uğur getiriyorsa, asabilirsin. Ama bence getirmez. Çünkü atlarda bir değil, dört nal olmasına rağmen şimdiye kadar bir faydası olduğunu görmedim aksine akşama kadar yediği kamçının, taşıdığı yükün ve koşturulduğu yolun hesabı yoktur.”
Hoca ile Hakim
Hoca, Sivrihisar'da hatip iken, Hakim ile kavga eder, nasılsa hakim döşeğinde ölümle pençeleşmektedir. Hocaya:
- "Gel, telkin ver", derler. O da:
- "Başka bir hoca bulun, o benimle kavgalıdır, sözümü tutmaz!"
Hepsini
Zengin bir adam Hoca’yla alay etmek için:
- “Hocam sen bu kitapların hepsini okuyor musun gerçekten?” Der. Hoca:
- “Senin kaç evin ve koyunun var?” diye sorunca, adam:
- “O kadar çok ki sayısını ben bile bilmiyorum.” Deyince Hoca cevabı yapıştırır:
- “Sen o evlerin hepsinde yaşayıp koyunların hepsini de yiyor musun?”
Kime İtimat
Hoca, altını çize çize "Hiç bir dünyevi işle iştigal etmedim" diyor ya!.. Bunu duyan ve Hoca'nın da on-onbeş horantaya baktığını bilen biri:
- “Hoca, demiş, sen bu onbeş horantaya neyle nasıl bakıyon Allah aşkına yaaav? Nereden geliyor bu değirmenin suyu?.. Hoca Talak Suresi 2. ayetin sonundan itibaren okuyarak:
- “Kim Allah'a karşı takva üzere olursa, Allah ona, darlıktan genişliğe, bir çıkış yolu ihsan eder. Bir de ona, ummadığı yerden rızık verir, Kim Allah'a tevekkül ederse, Allah ona yeter...” Diye cevap vermiş, fakat adam tatmin olmamış:
- “Hoca, amenna, amenna da... Neyinen geçiniyoooon?
Diye tekrar sormuş,. Hoca bu kez de, Zümer süresi, 36. ayetle cevap vererek;
- “Allah kuluna kafi değil mi?” Demiş, Adam yine aynı generelikle:
- “Hoca, amenna, anladık, Allah kuluna kafi de... Sen neyinen geçiniyooon?” Diye üstelemiş. Hoca da dayanamamış ve latife babında:
- “Şu kadar hanım, bu kadar hamamın var!..” Gibilerden olmayan şeylerini saymaya başlayınca adam:
- “Hah, demiş şimdi oldu işte canım!..” Deyince, Hoca'nın tepesi atıvermiş:
- “Allah'a itimat etmiyon, hana hamama itimat ediyon sen! Çabuk, imanını tazele hergele!..
Kenefte Sakız Çiğnemek
Hoca'ya birisi gırgır olsun diye:
- “Hoca, demiş, ben kenefte bile sakız çiğnerim! Bunun kitapta yeri var mı? Hoca, bu zevzek zirzobu bozmamak için:
- “Bak oğlum, demiş, bunu bir daha yapma!”
Fakat, zirzop:
- “Anladık Hoca da... Sen bunun yerini kitap da gördün mü görmedin mi? Diye yılışınca, Hoca:
- “Hayır oğlum, demiş, ben görmediğim şeyi gördüm diyemem. Ama seni öyle kenefte sakız çiğneyerek çıkarken görenler, oraya ettiğin şeyi yediğini zannederler!

Fâni mal beka bulur.

          Cenab-ı Hakk'ın yolunda harcanan fâni malın beka bulmasını şu ayetler ve hadis-i şerifler ile anlayabiliriz:

         "Her neyi Allah yolunda infak ederseniz, Allah-u Teâlâ onun yerine size başkasını verir." (Sebe 39)

          "Yaptığınız her iyilik sadece kendiniz içindir... İyilik cinsinden ne infak ederseniz, o size aynen ödenir. Size hiçbir şekilde haksızlık yapılmaz." (Bakara 272)

           Hz. Aişe (r.a.) diyor ki: Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir koyun kesmişlerdi. Bu sırada bir dilenci geldi ve etten ona verdiler. Bir dilenci daha geldi, etten ona da verdiler. Sonra bir dilenci daha geldi ve etten ona da verdiler. Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Koyundan geriye ne kaldı?" Yanındakiler: "Sadece omuzu kaldı." dediler. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Hayır! Omuzu hariç diğer yerleri kaldı." (Tirmizi, Sıfatu-l Kıyame 35)

            Efendimiz (s.a.v.)'in burada anlatmak istediği şey şudur: "Biz hayvanın her parçasını Allah yolunda infak ettik. Bu infak sayesinde o parçalar beka buldu, çünkü Allah yolunda harcanan her şey beka bulur. Kalan bu omuzu ise biz yiyeceğiz. Bu parça Allah yolunda sarf edilmediğinden dolayı fena bulacak. O hâlde denilebilir ki, omuzu hariç bu koyunun tamamı beka bulmuştur."

             İbn-i Mesud (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.), ashabına: "Hanginize mirasçısının malı kendi malından daha sevimlidir?" diye sordu. Onlar: "Ey Allah'ın Resulü! Hepimiz malımızı mirasçının malından daha fazla severiz." dediler. Hz. Peygamber de: "Kişinin kendi malı, hayır yaparak önceden gönderdiğidir. Mirasçısının malı ise harcamayıp geride bıraktığıdır!" buyurdu. (Buhari, Rikak 12.)

              Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: Her sabah iki melek iner. Biri: "Ya Rabbi, infak edenin malına yenisini ver!" der. Diğeri de: "Ya Rabbi, cimrilik edenin malını telef et!" diye dua eder." (Buhari, Zekât 27; Müslim, Zekât 57)

              Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Ey Âdemoğlu! (Allah için) İnfak et ki, sana da infak olunsun!" (Müslim, Zekât 36, 37)

              Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Üç şey vardır ki bunlara yemin ederim: Sadaka malı eksiltmez..." (Tirmizi, Birr 82)

              Naklettiğimiz ayet-i kerimeler ve hadis-i şerifler şu noktaya parmak basmaktadır: Allah-u Teâlâ yolunda harcanan bir mal eksilmez ve fena bulmaz, bilakis çoğalır ve beka bulur. Mal, Allah-u Teâlâ yolunda harcanmakla beka bulduğu ve fenadan kurtulduğu gibi, şu ömr-ü zail de Allah'ın yolunda harcanırsa beka bulur ve fenadan kurtulur. Zira o zaman şu ömr-ü zail, ebedâ bir hayatın vesilesi ve cennette ebedî bir saadetin sebebi olur.

Namazın enva-ı ibadete fihrist olması

1- Namazın bütün ibâdâtın envaını şamil bir fihriste-i nuraniye olması

      Namaz bütün ibadetleri içinde cem eden bir ibadettir. Mesela:

•  Namazda oruç tutmak vardır, zira namaz kılan yemek yiyemez ve bir şey içemez.
•  Namazda Kur’an okumak vardır.
•  Namazda tesbih, takdis, tekbir ve hamd vardır. Yani namaz zikrin hülasasıdır.
•  Namazda tefekkür vardır. Zira namaz kılan kişi Kâbe’yi karşısına alır ve bu tefekkür ile namazını kılar.
•  Namazda kelime-i şehadet vardır. Her tahiyyat okuyuşunda kelime-i şehadet tekrar edilir.
•  Namazda dua vardır.
•  Namazda tesettür ve setr-i avret vardır.
•  Namazda abdest vardır...
  2- Namazın bütün esnâf-ı mahlukatın elvân-ı ibadetlerine işaret eden bir harita-i kudsiye olması
  

        Şu âleme dikkat ile bakılsa görülür ki, her bir mahluk bir ibadet-i mahsusa ile meşguldür. Bu ibadetlerin bir kısmı kıyamda, bir kısmı rükûda ve bir kısmı da secdededir. Mesela ağaçlar kıyam yaparak Rablerine ibadet ederler. Bazen de rüzgâr ile rükûa giderler ve kudret-i İlahiyenin karşısında eğilirler. Bazen de olur ki, azamet-i İlahiye karşısında çatlarlar ve başlarını secdeye koyarlar.
  

        Çiçekleri ise genelde rükûda görürüz. Boyunlarını bükerler ve azamet-i Rabbaniye karşısında küçülürler, büzülürler ve başlarını rükûdan kaldıramazlar.
  

        Dağlar ise kıyamdadır, Cenab-ı Mevla’larını kıyamda zikrederler.
  

        Ot ile beslenen hayvanlar ise, beslenme anında âdeta secdeye giderler ve boyunlarını bükerek Rezzak-ı Kerim’in karşısında eğilirler, O’na şükür ve hamd ederler.
  

        Daha bunlar gibi, her kim ibadet gözüyle şu âleme baksa, bir kısım mahluku kıyamda, bir kısmını rükûda, bir kısmını secdede ve bir kısmını da teşehhüdde görür.
  

        Ayrıca melekler de böyledir. Bir kısmı yaratıldığı günden beri kıyamdadır. Bir kısmı milyonlarca senedir rükûdadır. Bir kısmı da secdede...
  

        Sevgili Peygamberimiz, Miraç olayının Kudüs'ten sonrasını şöyle anlatır:
  

        “... Sonra beraberce göğe yükseldik. Cebrail aleyhisselam birinci kat göğün kapısını çaldı. Hemen kapı açıldı ve kendimi Âdem (a.s.)’ın karşısında buldum. Bana "Merhaba" dedi ve dua etti...
  

        Burada çok melek gördüm. Hepsi kıyamda huşu ve huzu ile durmuşlar:
  

          سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنَا وَ رَبُّ الَمَلآئِكَتِ وَ الرَّوحِ  zikriyle meşguldüler. Cebrail'e sordum:
  

  
  

        - Bu meleklerin ibadeti bu mudur?

        - Evet, bunlar yaratılalıdan beri ta kıyamete kadar kıyam üzere olurlar.

  
  

        Hak Teâlâ’dan diledim ki, bu ibadeti ümmetime nasip etsin. Duamı kabul etti. Namazda olan kıyam odur.
  

         İkinci kat göğe çıktık. Cebrail aleyhisselam kapıyı çaldı. Kapı açıldığında kendimi, teyze çocukları İsa ile Yahya bin Zekeriyya (a.s.)'ın yanında buldum. Bana "Merhaba" dediler ve duada bulundular...
  

        Meleklerden bir cemaate rastladım. Saf bağlayıp durmuşlar, cümlesi rükûda idi. Kendilerine mahsus bir tesbihleri vardı. Devamlı olarak rükûda dururlar; başlarını kaldırıp yukarı bakmazlar. Cebrail aleyhisselam: "Bu meleklerin ibadeti böyledir. Hak Teâlâ’dan iste de ümmetine nasip olsun." dedi. Dua ettim. Kabul buyurup namazda rükûu ihsan eyledi.
  

        Sonra üçüncü kat göğe çıktık, kapı açıldı ve kendimi Yusuf (a.s.)'ın yanında buldum. Baktım ki, kendisine güzelliğin yarısı verilmiş. Bana "Merhaba" dedi ve dua etti...
  

        Çok melek gördüm. Saf hâlinde cümlesi secdede idiler. Yaratılalıdan beri secdede olup kendilerine mahsus tesbih ile tesbih ederler. Cebrail aleyhisselam: "Bu meleklerin ibadeti böyledir. Allah-u Teâlâ’dan iste ki, bu ameli ümmetine müyesser eylesin." dedi. Hak Teâlâ’dan diledim. Kabul edip namazda size nasip eyledi.
  

        Dördüncü kat göğe eriştim. Saf gümüşten yapılmış, nurdan bir kapısı var. Nurdan bir kilit vurmuşlar. Kilidin üzerinde لاَ اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه  yazılı idi. Sual ve cevaptan sonra kendimi İdris (a.s.)'ın yanında buldum. Bana "Merhaba" dedi ve duada bulundu… Bir melek gördüm. Bir kürsi üzerine oturmuş, gamlı ve üzüntülü idi. Etrafında o kadar çok melek vardı ki, sayısını ancak Cenab-ı Hak bilir.
  

        Beşinci kat göğe çıktık, orada Harun (a.s.)  ile karşılaştık. Bana "Merhaba" dedi ve hayır duada bulundu. Beşinci kat gök meleklerinin ibadetlerini gördüm. Cümlesi ayakta duruyor ve ayaklarının parmaklarına nazar ediyor, asla başka yere bakmıyor, yüksek sesle tesbih ediyorlardı. Hazret-i Cebrail'e "Bu meleklerin ibadeti böyle midir?" diye sordum. "Evet, Hak Teâlâ’dan dile de bu ibadeti ümmetine nasip eylesin." dedi. Dua ettim. Cenab-ı Hak ihsan etti.
  

         Sonra altıncı kat göğe çıktık. Orada Musa (a.s.) ile karşılaştık. Bana "Merhaba" dedi ve hayır duada bulundu.
  

         Sonra yedinci kat göğe yükseldik, sonra İbrahim (a.s.)'ı Beyt-i Ma'mur'a arkasını dayamış olarak buldum. O Beyt-i Ma'mur ki, her gün oraya yetmiş bin melek giriyor bir daha sıraları gelmiyor.
  

Meyve, ağacının hayattar olmasına şehadet eder

Bir çekirdeğin, elma ağacının çekirdeği mi yoksa zakkum ağacının çekirdeği mi olduğu hususunda, çekirdek kaldığı müddetçe ihtilaf edilebilir. O çekirdek toprağa atılıp sümbüllense dal, budak, meyve ve çiçek verse, artık onun hakkında ihtilaf edilemez ve hangi ağacın çekirdeği olduğu husussunda tartışılamaz.

     Ayrıca elma ağacı olan ve elma meyveleri veren bir çekirdeğin, zakkum ağacının çekirdeği olduğu nu iddia edebilmek için de, ağacın kendisine ve meyvelerine göz kapamak ve onların şahadetine kulak tıkamak gerekir. Zira ağacın her bir meyvesi kendine mahsus bir lisanla “Ağacımızın çekirdeği elma çekirdeğidir.” diyerek, bu çekirdeğin zakkum çekirdeği olduğunu iddia eden kişiyi tekzip eder ve parmağını kör olası gözüne sokar.

     Aynen bunun gibi, Hz. Muhammed (s.a.v.) de bir çekirdektir. Bu çekirdekten İslam ağacı çıkmıştır. Bu ağacın 14 büyük dalı vardır ki, her bir dal bir asrı temsil etmektedir. Ve her dalda milyonlarca meyve ve çiçek vardır. Evet, her bir sahabe, evliya, asfiya, sıddıkîn, muhakkikîn ve dahi âlimler bu ağacın birer meyvesidir.

     Evet, Hz. Muhammed (s.a.v.)’in düsturlarıyla ve terbiyesi ile ve ona tabi olup arkasından gitmeleriyle hakka, hakikate, kemalata, keramete, keşfiyyata ve müşahedeye yetişen binlerce evliya ve makbul zatlar, bu zatın doğruluğuna ve peygamberliğine ittifakla şahitlik ediyorlar. Ve verdiği haberlerin bir kısmını velilik nuruyla müşahede ediyorlar ve diğer bir kısmını ise iman nuruyla ilme-l yakîn tasdik ediyorlar ve üstatları olan bu zatın doğruluğuna parmak basıyorlar.

     Eğer Hz. Muhammed (s.a.v.)’in peygamberliği inkâr edilecek ise ilk önce bu çekirdekten çıkan İslam dini ve bu çekirdeğin meyveleri olan sahabe, evliya, asfiya, âlimler ve diğer bütün kemal sahibi zatlar inkâr edilmelidir. Yoksa onlar kendilerindeki kemali, çekirdekleri olan Hz. Muhammed (s.a.v)’den alıyorlar.

     Kim çekirdekleri hükmündeki Hz. Muhammed (s.a.v.)’e ilişmek istese, her biri kendine mahsus bir lisan ile şöyle diyecek: “Ey kendini bilmez, çekirdeğimize hangi hak ile saldırıyorsun. Bizlere bak! Eğer çekirdeğimiz –hâşâ- çürük olsa idi, biz böyle hayattar olabilir miydik? Bize üflenen hayatın zahirî sebebi olan çekirdeğimizi inkâr etmek istiyorsan, ilk önce gücün bize yetmeli, bizim sesimizi kısmalı ve kemalimize gölge düşürmelisin. Bunu yapmak ise ey sersem; ne senin ne de başkasının haddi değildir!

     Bir Abdulkadir Geylani'yi inkâr edemezken, nerede kaldı milyonlarca meyveyi birden inkâr etmek! Sen ancak gözünü kapatmakla kendine gece yaparsın. Gözünü aç ve inkâra çalıştığın çekirdekten ne kadar azametli ve doğru bir ağacın çıktığını gör ve ayıl!

İlim Amelsiz Fayda Vermez

EY OĞUL!
Nasihat kolaydır; zor olan onu kabullenip yapmaktır. Çünkü nasihat, nefsin kötü zevklerine uyarak onlardan tat alanlar için acıdır. Zira yasak edilen haram işler, onların kalpleri için sevimli olmuştur. Bu durum, özellikle nefis üstünlüğü ve dünyalık elde etmek için çabalayan ilim talebelerinde sık görülür. Onlar, amelsiz ilmin kurtuluşlarına yeteceğini, amele ihtiyaç duyurmayacağını zannederler. Bu düşünce filozofların inancı olup yanlıştır. Hayret doğrusu! Onlar, kişi ilmi ile amel etmeyince onun aleyhinde delil olacağını bilmiyorlar mı? Resûlullah Efendimiz (s.a.v) bu konuda şöyle buyurmuşlardır:
       "Kıyamet gününde azabı en şiddetli olan kimse, Allahu Teâlâ'nın kendisini ilmiyle faydalandırmadığı (ilmiyle amel etmeyen) âlimdir."*

Anlatıldığına göre, Cüneyd'i-Bağdâdî (rah)5, vefatından sonra bazı salihler tarafından rüyada görüldü. Kendisine: "Ey Ebu'l-Ka-sım! Berzah aleminden ne haberler var (durumun nasıldır)?" diye soruldu. Cüneyd:
"O faydasız ibare ve konuşmalar yok olup gitti; yaldızlı sözlerden bir eser kalmadı. Burada faydasını gördüğümüz ancak, gece yarısı . kalkıp Allah için kıldığımız birkaç rekatlık namazdır" diye cevap verdi.
EY OĞUL!
Hayırlı amellerden yana müflis olma. Güzel hâllerden de eli boş kalma! Şuna kesinlikle inan ki, sadece ilim insanın elinden tutmaya yani onu kurtarmaya yetmez.
Şu misali düşün: Üzerinde diğer silâhlarıyla beraber on tane de keskin Hint kılıcı bulunan cesur ve savaşçı bir adama, hiç kimsenin olmadığı bir arazide, büyük ve korkunç bir aslan saldırsa, ne yapmalıdır? Acaba bu yiğit adam, elindeki silâhları hiç kullanmadan o aslanın zararını defedebilir mi? Hiç şüphesiz, adam harekete geçip elindeki silâhlarını kullanmadan kurtulamaz.
Aynen bunun gibi, bir adam da yüz bin ilmî mesele okuyup öğrense, fakat öğrendiği ile amel etmese, bildikleri ona fayda vermez.
Bu konuda şu misali de verebiliriz: Bir kimsenin yanında, yakalandığı şiddetli bir hastalığının ilâcı bulunsa; fakat o kimse bu ilâçları kullanmasa; sadece ilâcı tanımak ve taşımakla hastalıktan kurtulması mümkün müdür? Tabii ki hayır!
Bu konuda söylenmiş pek çok misal ve şiir mevcuttur.
Şayet sen yüz sene ilim okusan ve bin kitap yazsan, bilginle amel etmedikçe Allah'ın rahmetine hak kazanamazsın. Bu konuda Kur'ân-ı Kerîm'de şöyle buyurulmuştur:
"İnsan için yalnızca çalışmasının (amelinin) karşılığı vardır." Necm:39
"Her kim Rabbine kavuşmayı ümit ederse salih ameller işlesin..." Kehf:110
"Artık işlediklerinin (günahlarının) bir karşılığı olarak az gülsünler, çok ağlasınlar!" Tevbe:82
"Iman edipp salih amel işleyenlere gelince, işte onlar için bir ağırlanma yeri olarak firdevs cennetlerinin konakları vardır. " Kehf:107

"Orada ebedî kalacaklardır. Oradan hiç ayrılmak istemezler." Kehf:108
"Ancak tövbe ve iman edip iyi davranışlarda bulunanlar başkadır." Furkân:70
    Bir de şu hâdis-i şerifi düşün:
"İslâm dini beş esas üzerine kurulmuştur: Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Hz. Mu-hammed'in onun elçisi olduğuna şehâdet etmek, namaz kılmak, zekât vermek, ramazan orucunu tutmak ve gücü yetenler için hacca gitmek."u
İman: (Allah'tan başka ilâh olmadığını ve Muhammed'in (s.a.v) onun elçisi olduğunu) dil ile söylemek, kalp ile tasdik etmek ve (onun getirdiği dinin) rükünleriyle amel etmektir.

Fatiha Süresi

Müddesir sûresinden sonra Mekke'de inmiştir. 7  âyettir.

Adı: Bu sure, konusu nedeniyle Fatiha ismini almıştır. Fatiha, bir konuyu, bir kitabı veya başka bir şeyi "açan şey" demektir. Başka bir deyişle, Fatiha bir nevi önsözdür.

Nüzul zamanı: İlk nazil olan vahiylerden biridir. Sahih hadislerden Fatiha'nın Hz. Muhammed'e (s.a.) nazil olan ilk tam sure olduğunu öğreniyoruz. Bundan önce Alâk, Müzzemmil, Müddessir surelerinin bölümleri olan birbirine benzer birkaç ayet nazil olmuştur.

Konu: Bu sure aslında, Allah'ın kendi kitabını okumak isteyenlere öğrettiği bir duadır. Okuyucuya şu dersi öğretmek için Kitab'ın en başına yerleştirilmiştir: Eğer samimi olarak Kur'an'dan yararlanmak istiyorsan, Alemlerin Rabbi'ne bu şekilde dua etmelisin.

Bu önsöz, okuyucunun kalbinde Alemlerin Rabbi'nden hidayet dileme -hidayeti ancak O verebilir- konusunda kuvvetli bir istek uyandırmayı amaçlar. O halde Fatiha, dolaylı olarak incelemek ve Alemlerin Rabbi'nin, bilginin tek kaynağı olduğu gerçeğini kabul etmek olduğunu öğretmektedir. Bu nedenle, kişi Kur'an'ı incelemeye, O'ndan Hidayet dileyerek başlamalıdır.

Konusu nedeniyle, Fatiha ile Kur'an arasındaki ilişkinin, bir giriş ve kitap ilişkisi değil, bir dua ve ona cevap niteliğinde bir ilişki olduğu açığa çıkmaktadır. Fatiha, kulun duası, Kur'an ise, Mâbud'un kuluna verdiği cevaptır. Kul, kendisine doğru yolu göstermesi için Allah'a yalvarır; Allah da duaya cevap olarak, tüm Kur'an'ı onun önüne koyar ve sanki şöyle der: "İşte, benden dilediğin Hidayet!"

Tefekkür Damlaları

Ağacın aklı var mı?


Sonbahar gelince ağaçların yapraklarının sarardığını görürsünüz.
Bunun sebebi, ağacın bir dahaki sene kullanmak üzere, yapraktaki mineralleri —bilhassa tuz, şeker gibi kıymetlilerini— gövdesinde depo etmesidir.

Bu hakimane fiilin faili Allah değilse,

1- Ağaç, mezkûr mineralleri nasıl üretiyor?

2- Yaprağa o mineralleri nasıl ve niçin ulaştırıyor?

3- Yaprağın ölüm vakti olan sonbaharın geldiğini nereden biliyor da, yaprak toprağa düşmeden kıymetli mineralleri ondan alıyor?

4- Bir dahaki seneye yatırım yapmak akıl ve şuurun işidir. Hâlbuki bu hikmetli fiile fail olarak gösterdiğimiz ağaçta akıl ve şuurun zerresi bile yoktur. Öyle ise, bu fiilin faili kimdir?

Haftanin Hadisi Serifi

Bir kimse gusûl eder, sonra c um'aya gelir ve kendisine mukadder olan namazı kılar, sonra hatîb hutbesini bitirinceye kadar dînler, sonra onunla beraber cuma namazıni kılarsa, o kimsenin o cuma ile öbür cum'a arasındaki günahları; üç günlük de fazla günahı affolunur.
Sahih-i Muslim

YEMEK DUASI

Bize gösterdigin nümunelerin ve gölgelerin asillarini, menbalarini göster. Ve bizi makarr-i saltanatina celb et.
Bizi bu çöllerde
mahvettirme.
Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Burada bize tattirdigin leziz nimetlerini orada yedir.
Bizi zevâl ve teb’îd ile tazib etme. Sana müstak ve mütesekkir su mutî raiyetini basibos birakip idam etme.

YÂ RAB! Kusurumuzu affet, bizi kendine kul kabul et. Emanetini kabzetmek zamanina kadar bizi emanette emin kil.
Ruhumuzu cesedimize, kalbimizi nefsimize, aklimizi midemize hâkim eyle. Lezzeti sükür için isteyen kullarindan eyle.

YÂ RAB! Resul-u Ekrem Aleyhissalatü Vesselamin bereketi hürmetine bize ihsan ettigin maddi ve manevi rizkimiza
bereket ihsan et! Âmin!

Risale-i Nur

Allah (cc.) Ismi Serifi

Bu kâinatın sahibi ve bu âlem sarayının sultanı ve bu mülkün maliki olan zatın adı Allah'tır. Ve O, kitabında kendinden bahsederken "Enallah" yani "Ben Allah'ım" diyor.

Bu ismi diğer isimlerden ayıran bazı özellikleri vardır. Şimdi bunları anlamaya çalışalım:

- Kur'an’da ilk inen ayet besmeledir. Ve Allah ismi besmelede geçen üç isimden ilkidir. Demek Allah ismi Kur'an’da nazil olan ilk isimdir.

- Allah ismi Esma-ül Hüsna içinde asıldır. Diğer isimler ise bu isme izafe edilir. Mesela “Şâfi, Allah'ın bir ismidir.” denilir ama “Allah, Şâfi’nin bir ismidir.” denilmez. Ya da “Rahman, Allah'ın bir ismidir.” denilir ancak “Allah, Rahman'ın bir ismidir.” denilmez.

-Allah ismi ism-i âlemdir yani özel isimdir. Mecaz yoluyla da olsa başkası için söylenemez. Bu isim Allah'a has ve ancak ona işaret eden bir isimdir. İlahlık davasına kalkışan Firavun dahi "Ene rabbükümül a'la" "Ben sizin yüce Rabbinizim!" demiş fakat "Enellah" "Ben Allah'ım!" diyememiştir. Allah'ın Rab ismini kullanırken Allah ismini kullanmaya cüret edememiştir.

Yine Mekke müşrikleri Kâbe’nin etrafını 360 putla doldurmuşlar, her birine farklı isimler vermişler ama hiç birine Allah diyememişlerdir. Demek bu isim ancak Allah'a mahsus bir isimdir.

- İmana girmek kelime-i şehadet ile mümkündür. İmanın temeli olan kelime-i şehadet ise ancak Allah ismi ile kabul olur. Mesela bir gayrimüslim, Müslüman olmak için "Eşhedü enla ilahe illallah..." yerine "Eşhedü enla ilahe ille-r Rahman" veya "Eşhedü enla ilahe ille-l Melik" dese İslam'a girmiş olmaz. Çünkü Allah ismi, tek ve ortaksız olarak Cenab-ı Hakk’ın zatını ifade eden has bir isimdir. Has isimlerde ortaklık manasını düşünmek mümkün değildir. Bunun için bu isimde hakiki bir tevhid vardır. Diğer isimlerde ise bu hakiki tevhid olmadığından ve onlar ile Allah’ın birliği ikrar edilmediğinden iman kabul edilmez.

- Allah ismini teşkil eden harfler birer birer kaldırılsa mana yine de bozulmaz. Bu özellik diğer isimlerde yoktur. Mesela Melik ismindeki "mim" harfi kaldırılsa "lik" olur ki hiçbir mana ifade etmez. Ya da Samed ismindeki "sad" kaldırılsa "med" olur ki bu da hiçbir mana ifade etmez.

Hâlbuki Allah isminin lafzında bir camiiyyet yani toplayıcılık vardır. Mesela:

• Baştaki elif kaldırılırsa "lillah'' olur, bu da Allah demektir.

• "Lillah"daki birinci lam kaldırılsa "lehu" olur, bu da ona işaret eder.

• Bu "lam" da kaldırılsa "hu" olur ki yine Allah’ı ifade eder.

• Hatta "hu"daki gizli "vav" kaldırılıp "he" kalsa yine Allah’a delalet eder. Çünkü "hu" isminin de aslı "he"dir. ''Vav'' asıl değil, ilavedir. Bu sırdan dolayı her canlı teneffüs ederken "he, he, he" demek suretiyle Allah’ı zikretmektedir.

- Allah isminin manasında toplayıcılık vardır, diğer isimlerde bu yoktur. Diğer isimler yalnız bir manaya işaret ederler. Mesela "Hadi" ismi sadece "hidayet veren" manasında, "Nafi" ismi ise sadece "menfaat veren" manasında, "Halik" ismi" ise sadece “yaratıcı” manasındadır. Fakat Allah ismi bunlardaki ve diğer isimlerdeki manaların hepsini toplu bir şekilde ifade eder.

Nasıl ki Güneş dediğimizde yedi renk, ısı ve ışık gibi sıfatlara sahip olan bir ışık kaynağı aklımıza gelir ve bu sıfatları kendinde bulunduramayan Güneş olamaz.

Aynen bunun gibi, "Allah" ismi denildiğinde de bütün kemal sıfatları ve isimleri kendinde bulunduran Zat-ı Akdes akla gelir. Bu isim ve sıfatları kendinde bulunduramayana Allah denilemez.

O hâlde madem Allah'tır, bütün kemal sıfatlarla sıfatlanmıştır. Bunun içindir ki bu manadaki topluluğu düşünerek “Allah” diyen bir kimse Cenab-ı Hakk’ı bütün isim ve sıfatlarıyla zikretmiş olur.

Kader, Kaza ve Cüz-i Irade

Kader: "Cenab-ı Hakk'ın, kâinatta olmuş ve olacak her şeyi, bütün vasıflarıyla, bütün hâlleriyle ezelde bilmesi ve daha onu yaratmadan önce, her şeyiyle, levh-i mahfuz denilen kader levhasında yazmış olmasıdır."
Kaza : "Allah'ın bu ezelî yazıyı ve takdiri, icad etmesi ve yaratmasıdır."
Demek ki kader Allah'ın ilminin bir neticesi, kaza ise Allah'ın kudretinin bir tecellisidir. Yani Allah ilmiyle yazmış, kudretiyle de yaratmıştır. Yazı, kaderdir; yaratmak, kazadır.
Mesela bir insanın ne zaman doğacağı ve ne zaman öleceği önceden takdir edilmiştir. İşte bu takdir, kaderdir. O insanın vakti geldiğinde doğması ve vakti geldiğinde ölmesi, yani doğum ve ölüm hadiselerinin yaratılması ise kazadır.
Cüz-i İrade : Allah tarafından insana verilen, dilediği gibi hareket edebilme yeteneği ve seçme serbestliğidir.
Biraz daha bu kavramı açarsak; Allah insana okuma, yazma, koşma, yemek yeme, içme, oturma gibi birçok kabiliyetler vermiştir. Bu kabiliyetlerin her birine "külli irade" denilir. Burada geçen "külli irade" tabirini, Allah'ın külli iradesiyle karıştırmamak gerekir.
Allah'ın "külli iradesi", Allah'ın dilediği her şeyi yapabilmesi ve emrinin önüne hiçbir şeyin geçememesidir.
İnsanın "külli iradesi" ise kendisine verilen yeteneklerdir. İşte insan, o yeteneklerden bir tanesi ile bir işe yöneldiğinde o "külli irade" artık cüzileşmiş olur. Buradaki "cüzi" ifadesi, "ufaklık" manasında olmayıp "belirlilik" manasındadır.
Mesela insanda yemek yeme kabiliyeti vardır. Bu "külli iradedir." İnsan bu kabiliyeti ile simit yemeğe başladığında artık bu kabiliyeti cüzileşmiş olur. Artık insan kendindeki külli iradeyi belli bir yönde kullanmış ve simit yemeğe başlamıştır. İşte buna cüz-i irade denilir. İnsan burada serbesttir. Simit yiyebileceği gibi, bir haramı yemeği de tercih edebilir. Zaten onu mesul eden, ona bu tercih yetkisinin verilmesidir.

Kabe'nin Tarihçesi

1) Rivayete göre: Yüce Allah; gök halkının, Beyt-i Mâmûr'u, Tavaf ettikleri gi­bi, yeryüzü halkının da, tavaf ve ziyaret etmeleri için, Beyt-i Mâmûr'un, yer­de bir misâli olmak üzre, Melekler gönderip ilk Kâbeyi inşa ettirmiştir.

2) Kabe'nin ikinci yapılışı, Âdem Aleyhisselâm tarafındandır.

3) Âdem Aleyhisselâmın vefatından sonra, oğulları, Kabe'yi, taş ve çamurla, yeniden yaptılar.

Bu yapı, Tûfan'a kadar kaldı. Tûfan'da yıkıldı ve belirsiz oldu.

Kabe'yi, Âdem Aleyhisselâmdan sonra, oğlu Şis Aleyhisselâm, ilk kez, taş­la ve çamurla yapmıştır.

Nuh Aleyhisselâm ile İbrahim Aleyhisselâm arasındaki çağda ise, Kabe'nin yeri; sellerin aşamayacağı, kırmızı kesekli bir tepecik halinde idi.

İnsanlar; Kabe'nin yerinin orada bulunduğunu, bilmekte ve fakat, tam yeri­ni, tâyin edememekte idiler.

Bununla beraber, her taraftan mazlumlar, oraya gelir ve sığınırlardı. Sıkıntıya uğrayanlar, orada dua ederler, duaları, kabul olunurdu.

Kabe'nin yeri; Yüce Allah tarafından, İbrahim Aleyhisselâma bildirilinceye kadar, insanlar, orayı, ziyaret ederlerdi.

4) Kabe'yi, dördüncü defa, İbrahim Aleyhisselâm, oğlu İsmail Aleyhisselâmla birlikte yapmışlardır.

5) Üzerinden zaman geçip yıkılınca, Kabe'yi beşinci defa Amâlikalar;

6) Üzerinden zaman geçip yıkılınca, Kabe'yi, altıncı defa Cürhümîler

7) Kabe'yi, yedinci defa Kusayy b.Kilab;

8) Üzerinden zaman geçip yıkılınca, Kabe'yi, sekizinci defa, Kureyşîler

9) Kabe'yi, dokuzuncu defa (Hicrî: 61) Abdullah b.Zübeyr

10) Kabe'yi, onuncu defa, Haccac b.Yûsüfüssakafî yaptı.

11) Kabe'nin on birinci ve son yapılışı; Osmanlı Pâdişâhlarından Sultan Ahmed'in onarımından sonra, oğlu dördüncü Sultan Murad b. Sultan Ahmed tarafın yapilmistir

Hz Muhammed (s.a.v.)in Kutlu Soyu

Muhammed b. Abdullah, b. Abdulmuttalib, b. Hâşim, b. Abdi Menaf, b. Kusayy, b. Kilab, b. Mürre, b. Ka'b, b. Lüey, b. Galib, b. Fihr, b. Mâlik, b. Nadr, b. Kinane, b. Huzeyme, b. Müdrike, b. İlyas, b. Mudar, b. Nizar, b. Maadd, b. Adnan.
Bütün kaynaklar Muhammed (a.s.)ın, Adnan'a kadar olan atalarının gerek isimlerinde, gerek sıralarında, ittifak halinde bulundukları gibi,Adnan'ın da İsmail (a.s.) b. İbrahim (a.s.)ın öz be öz soyundan geldiğinde de müttefiktirler.
Muhammed (a.s.)ın ondokuzuncu kuşaktaki atası Maadd b. Adnan; İsa (a.s.)ın muasırı idi.
İsa (a.s.) ile Muhammed (a.s.) arasındaki fetret devrinin 600 yıl oluşu da,bunu ayrıca doğrular.
Maadd, babası Adnan'ın vefatından sonra, Kâbe hizmetini üzerine almış, ve Mekke Hareminden hiç ayrılmamıştır.
Adnan da; babası Üded'in vefatından sonra Kâbe hizmetini üzerine almış, Kâbe'ye meşinden örtü örttürmüş,Mekke Hareminin yıkılan sınır taşlarını da dikmişti.
Mekke halkının Kureyş diye anılması, Muhammed (a.s.)ın onikinci kuşakta yer alan ve ilk kez Kureyş lakabıyla anılan atası Nadr b. Kinane'den dolayıdır.Ve Kur'ân-ı Kerîm'de açıklandığına göre, kendileri, İbrahim (a.s.)ın soyundan gelme torunlarıdır.Muhammed (a.s.) da, onların arasından seçilerek, onlara peygamber gönderilmiştir.
Muhammed (a.s.); Kureyş kabilesi içinde, gerek baba ve gerek ana yönünden, en temiz ve en şerefli bir aileye mensuptur. Bunu, bizzat hadis-i şeriflerinde şöyle açıklamışlardır:

"Yüce Allah; İbrahim oğullarından, İsmail'i seçti.
İsmail oğullarından, Kinane oğullarını seçti.
Kinane oğullarından, Kureyş'i seçti.
Kureyş'ten, Hâşim oğullarını seçti.
Hâşim oğullarından da, beni seçti."

"Ben, Muhammed b. Abdullah b. Abdulmuttalib'im!
Yüce Allah; mahlukatı yarattı, ve beni, onların en hayırlı fırkasının içinde bulundurdu!
Sonra, onları iki fırkaya ayırdı ve beni, en hayırlı olan fırkanın içinde bulundurdu.
Sonra, onları kabilelere ayırdı ve beni, en hayırlı olan kabilenin içinde bulundurdu.
Sonra, onları ailelere ayırdı ve beni, onların en hayırlısı içinde bulundurdu.
Ben, sizin aile yönünden de en hayırlınızım, nefis yönünden de en hayırlınızım!"

"Ben, Âdem oğulları soylarının en hayırlı, en temiz olanlarından, devirden devre, aileden aileye geçe geçe, nihayet, şu içinde bulunduğum aileden vücuda getirildim!"

"Ben, Muhammed b. Abdullah, b. Abdulmuttalib, b. Hâşim, b. Abdi Menaf, b. Kusayy, b. Kilab, b. Mürre, b. Ka'b, b. Lüey, b. Galib, b. Fihr, b. Malik, b. Nadr, b. Kinane, b. Huzeyme, b. Müdrike, b. İlyas, b. Mudar, b. Nizar'...ım! Halk, ne zaman iki kısma ayrılsa, muhakkak, Allah beni onların en hayırlı olanının içinde bulundurmuştur. Ben, Cahiliye devrinin kötülüklerinden hiçbir şey bulaşmaksızın, ana ve babamdan meydana geldim.Ben, tâ Âdem'den babama ve anneme gelip ulaşıncaya kadar, hep nikâh mahsulü olarak meydana geldim, asla zinadan meydana gelmedim!Ben, sizin nefis yönünden de en hayırlınızım, baba soyu yönünden de en hayırlınızım!"

Peygamberimiz Muhammed (a.s.)ın annesi Âmine binti Vehb, b. Abdi Menaf, b. Zühre, b. Kilab, b. Mürre'dir.Zühre; Hâşim oğullarının ataları olan Kilab oğlu Kusayy'ın kardeşi olduğuna göre, Hz. Âmine'nin soyu, kocası Hz. Abdullah b. Abdulmuttalib'in soyu ile Mürre b. Kilab'da birleşir.İbn Sa'd; Ensar bilginlerinden Muhammed b. Sâib'e dayanarak, Peygamberimiz (a.s.)ın anne ve anneannelerini, babaannelerini batınlarca kaydettikten sonra, bu bilginin:
"Peygamber (a.s.)ın beşyüz annesini tesbit ve kayd etmeye muvaffak oldum. Hiçbirinde, ne zinaya, ne de Cahiliye çağında işlene gelen kötü işlerden hiçbir şeye rastlamadım!" dediğini de nakleder.Bunun içindir ki, büyük bilgin İbn Haldun, "Muhammed (a.s.)'dan başka, hiçbir kulun, ilahî ikram olarak ne soyunun bu derece mazbut olduğunun, ne de Âdem (a.s.)'dan kendilerine gelinceye kadar soy şerefliliğinin kesintisiz devam ettiğinin görülmediği"ni bildirir.
Islam Tarihi - Asim Koksal

Cuma Günü ile İlgili Hadisi Serifler

Cuma Gününün Deger ve Kiymeti:
Ebû Hüreyre (r.a.)’den rivâyete göre, Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Güneşin doğduğu en hayırlı gün; Cuma günüdür. Adem o günde yaratıldı, Cennete o gün girdi ve o gün Cennet’ten çıkarıldı, kıyamette Cuma günü kopacaktır.”
Tirmîzî
Cuma Günü Dualarin Kabul Edilecegi Saat:
Enes b. Mâlik (r.a.)’den rivâyete göre, Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Cuma günü duaların kabul edileceği, beklenen saati; ikindiden sonra güneş batıncaya kadar ki zaman içerisinde arayın.”
Tirmîzî
Cuma Günü Boy Abdesti Almanin Deger ve Kiymeti:
Evs b. Evs’den rivâyete göre, Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Kim Cuma günü her türlü temizliğini yapar ve boy abdesti alırsa Cuma namazı için camiye erkenden gider imâma yakın olur hutbeyi susup dinlerse bu yolda attığı her bir adıma karşılık gündüzü oruçlu gecesi ibadetle geçirilen bir yıllık amelin sevâbı kazanılmış olur.”
Tirmîzî
Cuma Günü Misvaklanip Güzel Koku Sürünmek:
Berâ b. Âzib (r.a.)’den rivâyete göre, Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Cuma günü Müslüman’ın gusül abdesti alması hakkıdır. Evinden kokulanarak çıkması da güzeldir, koku bulamayanların ise sadece su ile yıkanıp temizlenmeleri yeterlidir.”
Tirmizi

Kissadan Hisse

İMAM-I ÂZAM VE KADILIK
Zamanında İmam-ı Azam ile herhangi bir konuda tartışmaya girip de galip çıkan görülmemiştir. Hem derya gibi ilmi, hem de herkese nasip olmayan zeka ve mantığı sayesinde hepsinden kendisi galip çıkıyordu.

Abbasi Halifesi Me'mun İmam-ı Azam'ı Kufe'ye kadı yapmak istiyordu. İmamı çağırdı ve bu niyetini açıkladı. İmam-ı Azam yönetimin yanlışlıklarına alet olmamak için bu teklifi kabul etmedi.

- Ben kadılık yapamam, dedi.

Halife de herkes de kabul ederdi ki ondan iyi kadılık yapacak bulunamazdı. Bu nedenle Halife sert çıktı:

- Yalan söylüyorsun, sen kadılık yaparsın!

İmam-ı Azam akan suları durduracak şu cevabı verdi:

- Eğer ben yalan söylüyorsam, yalan söylediğim için kadılık yapamam, çünkü yalancıdan kadı olmaz. Eğer "yapamam" dediğim zaman doğru söylüyorsam, sözümün gereği olarak kadılık yapamam. O halde her iki halde de kadılık yapamam,

Ayin Hadis-i Şerifi

Ebu’l-Abbas sehl b. Sa’d es-Sa’di (ra) şöyle demiştir:
"Bir adam Rasulullah (sav)’a geldi ve şöyle dedi:
Ya Rasulullah, bana bir amel göster ki onu yaptığımda beni hem Allah sevsin, hem
de insanlar sevsin.
Rasulullah (sav) şöyle buyurdu:
Dünyaya gönül verme seni Allah sevsin. İnsanların elindekine göz dikme seni
insanlar sevsin."
Bu hadisi İbnü Mace ve diğerleri hasen olarak rivayet etmişlerdir.

Kirk Top Bir Manda

1.Dünya Savaşı’nın Mütâreke günlerinde bazıları Türkiye’yi bir devletin mandası altına koymak istemişler. Bunun üzerine Yahya Kemal:

-Yahu, Fatih Sultan Mehmet, İstanbul’u almak için tek topu kırk mandaya çektirmişti. Bunlar koca devleti tek mandaya çektirmek istiyorlar” cevabını verir.

Hz. Ali (ra.)nin Matematik Dehasi

BIR GÜN HZ. ALININ HUZURUNA IKI KISI GELDI. BIRI ARALARINDAKI ANLASMAZLIGI SÖYLE ANLATTI:
- Oturduk yemegimizi yiyorduk. Ben sofraya bes ekmek koymustum. Bu arkadasiminda üc ekmegi vardi. Yemege baslamak üzere idik, tanimadigimiz bir kisi geldi. Onu soframiza buyur ettik. Geldi , oturdu. Beraberce sekiz ekmegi tükettik. Adam giderken önümüze sekiz dirhem koydu. Bunu arnizda bölüsürsünüz, dedi ve gitti.
Ben sekiz dirhemin besini aldim. Ücünü bu arkadasa verdim kabul etmedi. Dördünü sen almali, dördünü bana vermelisin, dedi.
- Benim bes, senin üc ekmegin vardi, dedim. Yine itiraz etti.
Hz. Ali diger adama döndü. Adam;
- Evet , aynen arkadasin anlattigi gibi, dedi. Hz. Ali,
- Arkadasin sana ikramda bulunmus, bu ikrami kabul etsen iyi olurdu, dedi.
- Ey müminlerin emiri, ben hakkim ne ise onu almak isterim.
- O halde senin hakkin sadece bir dirhemdir. Yedi dirhemde bu arkadasina aittir.
Adam , beklemedigi bir hükümle karsilasmis ve sasirmisti.
- Ama bu nasil olur dedi. Hz. Ali su aciklamayi yapti.
- Siz bu sekiz ekmegin tamamini yediniz. Buna göre her ekmek üce bölünmüs, üc parcadan birini sen, birini bu arkadasin, birinide sofraniza davet ettiginiz adam yemis demektir. Hanginizin daha cok, hanginizin az yedinizi bilmiyorum. Bu durumda sekiz ekmegin her birini üc esit parcaya bölerseniz yirmidört parca olur. Yirmidört parcanin sekizini sen yemis durumdasin. Senin ise üc ekmegin vardi. Her birini üce bölsen dokuz ederdi. Bu dokuzun sekizini sen yemissin , birini misafire ikram etmissin. Bu arkadasin bes ekmegini üce bölünce onbes parca olur. Sekizini kendi yedi ise geri kalan yedisinide o adam yemis olur. Bu durumda misafirin biraktigi sekiz dirhemin biri sana, yedisi arkadasina düsmelidir.
Bu aciklamayi dinleyen adam boynunu büktü,
- Simdi aklim yatti. Evet, benim bir dirhem almam gerekiyor dedi.

Güzel Sözler

Haksizliga bas kaldirmayanlar,onlardan gelecek her götülüge katlanmalidirlar.
Hz. Ali(ra.)
Zulmüyle âbâd olanin ahiri berbâd olur!
Bediüzzaman
Bil ki, sana söz tasiyan, senden de tasir.
Seni sende olmayanla öven kimsenin,
seni sende olmayan seyle kötülemesinden emin olamazsin.
Hasan-i Basrî
Söz ok gibidir. Senden cikti mi, artik sen ona degil,
o sana hâkim olur.
Imam Safii
Bu dünyaya istedigimiz gibi gelmedik,
Bu dünyadan istedigimiz gibi gidemeyiz.
Ömer Hayyam

Necip Fazıl'a Sormuslar

Necip Fazıl'a, "Allah (cc), deveyi iğnenin deliğinden geçirebilir mi?" diye sormuşlar. "Evet geçirir" demiş. Bunun üzerine "deveyi mi küçültür, yoksa iğneyi mi büyültür?" demişler. Necip Fazıl, İlahi kudretin sonsuzluğunu ifade babında, şu cevabı vermiş:
- Ne deveyi küçültür, ne iğneyi büyültür. Gökteki yıldızları senin gözbebeğine sığdırdığı gibi, vızır vızır geçirir.

Yaratilisin Birinci ve En Büyük Gayesi

Hiçbir şey yoktu yalnız O vardı. Ezel ve ebed sultanı olan Allah!

Her güzellik ve kemal sahibi kendi güzelliğini ve kemalini görmek ve göstermek istemesi sırrınca, sonsuz güzelliğin ve kemalin sahibi olan Allah da cemalini ve kemalini görmek ve göstermek istedi ve bu âlemi icat etti.

Her bir mahluku nakış nakış süsledi, cemalinin ve kemalinin her türlü tecellisini bu âlemde gösterdi ve seyretmek vazifesini ve şerefini insana yükledi.

İşte insanın yaratılışının gayesi, hikmeti ve bu âleme gönderiliş vazifesi budur. Cenab-ı Hakk’ı tanımak, Cenab-ı Hakk’ı bilmek ve mahlukatta Cenabı Hakk’ı görmek!

Her mahluk bir kitap, insanın vazifesi o kitaptaki isim ve sıfatları okumak! Her eser bir ayna, insanın vazifesi o aynada Cenab-ı Hakk’ı görmek ve Cenab-ı Hakk’ı bilmek!

Uzungöl

Bir odaya biraz tahta, bir keser ve bir miktar çivi koysak ve onları bin sene baş başa bıraksak, acaba bu müddet zarfında bir masanın oluşması mümkün müdür?

Elbette değil.

Sebebi ise şudur: Masanın sanatkârında bulunması lâzım gelen sıfatların keser, tahta ve çivilerde bulunmamasıdır.

Mesela, masanın ustasının hayat sahibi olması lâzımdır. Zira hayatı olmayanın, bir eseri vücuda getirmesi mümkün değildir. Ölü bir insanın kitap yazdığını şimdiye kadar kimse iddia etmemiştir.

Hem sanatkârın ilim sahibi olması da lâzımdır. Marangozluk ilmini bilemeyen, bir masayı yapamaz. Ayrıca kudret sahibi olması da lâzımdır. Zira sanatkârın hayatı olsa, ilmide bulunsa fakat kuvveti bulunmasa, mesela, felçli olsa, yine masanın var olması mümkün değildir.

Mezkûr sıfatlardan başka, irade sıfatının da sanatkârda bulunması lâzımdır. Çünkü masa yok iken var olmuştur. O halde, onun varlığını yokluğuna tercih eden irade sahibi bir sanatkârın olması zaruridir.

Sözün özü, sanatla yapılmış bir masa, hayat sahibi, ilim sahibi, kudret sahibi ve irade sahibi bir sanatkârın varlığını ispat eder. Bu sıfatları taşımayanın masaya sanatkâr olabilmesi mümkün değildir. Hâlbuki ne tahta, ne keser, ne de çiviler bu sıfatlara sahip değildirler. Öyle ise bin sene değil, milyon sene geçse, dışarıdan bir sanatkâr gelmedikçe bir masanın vücuda gelmesi mümkün değildir.

İşte, kâinattaki her şey böyle harika bir sanat eseridir. Bir sineğin kanadı dahi misalimizdeki masadan daha sanatlıdır. Elbette, bu harika sanat eserlerinin hayatsız, ilimsiz, kudretsiz, iradesiz sebeplerden teşekkülü mümkün değildir.

Hâlbuki maddeperestlerin şu mahlûkata fail olarak gösterdikleri hava, toprak, su ve ateş gibi sebepler bu sıfatlardan yoksundur. O halde kâinat tezgâhında dokunan şu sanatlı eserlerin sanatkârı, nihayetsiz ilim, kudret, irade ve hayat sahibi olan Allah-u Azimüşşandır.

GününHadisi Şerifi

Ebu Abdullah Numan b. Beşir (ra)'den: Demiştir ki:
"Rasulullah (sav) şöyle söylerken işittim:
Helal apaçıktır. Haram da apaçıktır. İkisi arasında şüpheli işler vardır. İnsanlardan
birçoğu onları bilmezler. Kim bu şühelilerden sakınızsa dini ve ırzını korumuş olur.
Kim de şüphelilerin içine dalarsa haramın içine dalar. (Bunun hali) tıpkı koruluğun
etrafında sürü otlatan çoban gibidir ki, sürüsünü korulukta otlatıverir. Dikkat edin
her padişahın bir korusu vardır. Allah'ın korusu da haram kıldıklarıdır. Dikkat edin
cesedin içinde de bir et parçası vardır ki, eğer o iyi olursa bütün ceset iyi olur. Eğer
o bozulursa bütün ceset bozulur. Dikkat edin o kalbdir."
Bu hadisi Buhari ve Müslim rivayet etmiştir.

Yaranozlular Foto Albüm

Yaranozlular Foto Albüm