Kurban Bayrami

Kurban kimlere vaciptir?

Kurban Bayramı'nda ibadet niyetiyle kurban kesmenin vacip olabilmesi için Müslüman olmak, zengin olmak, ikamet halinde olmak (yolcu olmamak) ve hür olmak gerekir. Dolayısıyla Müslüman olmayana, fakire, yolcuya ve köleye kurban vacip değildir.

     Zenginden maksat, temel ihtiyaçlarından başka, artıcı olsun veya olmasın, en az 85 gr. altın veya buna denk mala sahip olmaktır. Zekât bahsinde bu konu detayı ile anlatılmıştır.

     İkamet hâlinde olmaya gelince, seferî olanlara kurban vacip değildir. Bununla birlikte eğer keserlerse sevabını alırlar. Kurban Bayramı'nda köyüne ya da memleketine gidenler, eğer gittikleri yerde on beş günden az kalacaklarsa seferî olurlar. Bu kişilere kurban kesmek vacip olmaz. Bununla birlikte, imkânları varsa kesebilirler ve kurbanın sevabına nail olurlar. Bu kişiler gittikleri yerde kurbanlarını kesebilecekleri gibi, ikamet ettikleri memlekette vekâlet vererek de kurbanlarını kestirebilirler.

Nasreddin Hoca Fıkraları

Yarasaydı, Sahibine Yarardı
At nalının insanlara uğur getirdiğine inanan biri, Hoca’ya sormuş:
- “Hocam, at nalı insana uğur getirirmiş, evin kapısına assak günah olur mu?” Böyle hurafelerin dine aykırı olduğunu her zaman anlatan hoca, bu sefer farklı bir yöntemle cevap vermiş:
- “Eğer uğur getiriyorsa, asabilirsin. Ama bence getirmez. Çünkü atlarda bir değil, dört nal olmasına rağmen şimdiye kadar bir faydası olduğunu görmedim aksine akşama kadar yediği kamçının, taşıdığı yükün ve koşturulduğu yolun hesabı yoktur.”
Hoca ile Hakim
Hoca, Sivrihisar'da hatip iken, Hakim ile kavga eder, nasılsa hakim döşeğinde ölümle pençeleşmektedir. Hocaya:
- "Gel, telkin ver", derler. O da:
- "Başka bir hoca bulun, o benimle kavgalıdır, sözümü tutmaz!"
Hepsini
Zengin bir adam Hoca’yla alay etmek için:
- “Hocam sen bu kitapların hepsini okuyor musun gerçekten?” Der. Hoca:
- “Senin kaç evin ve koyunun var?” diye sorunca, adam:
- “O kadar çok ki sayısını ben bile bilmiyorum.” Deyince Hoca cevabı yapıştırır:
- “Sen o evlerin hepsinde yaşayıp koyunların hepsini de yiyor musun?”
Kime İtimat
Hoca, altını çize çize "Hiç bir dünyevi işle iştigal etmedim" diyor ya!.. Bunu duyan ve Hoca'nın da on-onbeş horantaya baktığını bilen biri:
- “Hoca, demiş, sen bu onbeş horantaya neyle nasıl bakıyon Allah aşkına yaaav? Nereden geliyor bu değirmenin suyu?.. Hoca Talak Suresi 2. ayetin sonundan itibaren okuyarak:
- “Kim Allah'a karşı takva üzere olursa, Allah ona, darlıktan genişliğe, bir çıkış yolu ihsan eder. Bir de ona, ummadığı yerden rızık verir, Kim Allah'a tevekkül ederse, Allah ona yeter...” Diye cevap vermiş, fakat adam tatmin olmamış:
- “Hoca, amenna, amenna da... Neyinen geçiniyoooon?
Diye tekrar sormuş,. Hoca bu kez de, Zümer süresi, 36. ayetle cevap vererek;
- “Allah kuluna kafi değil mi?” Demiş, Adam yine aynı generelikle:
- “Hoca, amenna, anladık, Allah kuluna kafi de... Sen neyinen geçiniyooon?” Diye üstelemiş. Hoca da dayanamamış ve latife babında:
- “Şu kadar hanım, bu kadar hamamın var!..” Gibilerden olmayan şeylerini saymaya başlayınca adam:
- “Hah, demiş şimdi oldu işte canım!..” Deyince, Hoca'nın tepesi atıvermiş:
- “Allah'a itimat etmiyon, hana hamama itimat ediyon sen! Çabuk, imanını tazele hergele!..
Kenefte Sakız Çiğnemek
Hoca'ya birisi gırgır olsun diye:
- “Hoca, demiş, ben kenefte bile sakız çiğnerim! Bunun kitapta yeri var mı? Hoca, bu zevzek zirzobu bozmamak için:
- “Bak oğlum, demiş, bunu bir daha yapma!”
Fakat, zirzop:
- “Anladık Hoca da... Sen bunun yerini kitap da gördün mü görmedin mi? Diye yılışınca, Hoca:
- “Hayır oğlum, demiş, ben görmediğim şeyi gördüm diyemem. Ama seni öyle kenefte sakız çiğneyerek çıkarken görenler, oraya ettiğin şeyi yediğini zannederler!

Fâni mal beka bulur.

          Cenab-ı Hakk'ın yolunda harcanan fâni malın beka bulmasını şu ayetler ve hadis-i şerifler ile anlayabiliriz:

         "Her neyi Allah yolunda infak ederseniz, Allah-u Teâlâ onun yerine size başkasını verir." (Sebe 39)

          "Yaptığınız her iyilik sadece kendiniz içindir... İyilik cinsinden ne infak ederseniz, o size aynen ödenir. Size hiçbir şekilde haksızlık yapılmaz." (Bakara 272)

           Hz. Aişe (r.a.) diyor ki: Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir koyun kesmişlerdi. Bu sırada bir dilenci geldi ve etten ona verdiler. Bir dilenci daha geldi, etten ona da verdiler. Sonra bir dilenci daha geldi ve etten ona da verdiler. Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Koyundan geriye ne kaldı?" Yanındakiler: "Sadece omuzu kaldı." dediler. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Hayır! Omuzu hariç diğer yerleri kaldı." (Tirmizi, Sıfatu-l Kıyame 35)

            Efendimiz (s.a.v.)'in burada anlatmak istediği şey şudur: "Biz hayvanın her parçasını Allah yolunda infak ettik. Bu infak sayesinde o parçalar beka buldu, çünkü Allah yolunda harcanan her şey beka bulur. Kalan bu omuzu ise biz yiyeceğiz. Bu parça Allah yolunda sarf edilmediğinden dolayı fena bulacak. O hâlde denilebilir ki, omuzu hariç bu koyunun tamamı beka bulmuştur."

             İbn-i Mesud (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.), ashabına: "Hanginize mirasçısının malı kendi malından daha sevimlidir?" diye sordu. Onlar: "Ey Allah'ın Resulü! Hepimiz malımızı mirasçının malından daha fazla severiz." dediler. Hz. Peygamber de: "Kişinin kendi malı, hayır yaparak önceden gönderdiğidir. Mirasçısının malı ise harcamayıp geride bıraktığıdır!" buyurdu. (Buhari, Rikak 12.)

              Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: Her sabah iki melek iner. Biri: "Ya Rabbi, infak edenin malına yenisini ver!" der. Diğeri de: "Ya Rabbi, cimrilik edenin malını telef et!" diye dua eder." (Buhari, Zekât 27; Müslim, Zekât 57)

              Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Ey Âdemoğlu! (Allah için) İnfak et ki, sana da infak olunsun!" (Müslim, Zekât 36, 37)

              Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etmiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Üç şey vardır ki bunlara yemin ederim: Sadaka malı eksiltmez..." (Tirmizi, Birr 82)

              Naklettiğimiz ayet-i kerimeler ve hadis-i şerifler şu noktaya parmak basmaktadır: Allah-u Teâlâ yolunda harcanan bir mal eksilmez ve fena bulmaz, bilakis çoğalır ve beka bulur. Mal, Allah-u Teâlâ yolunda harcanmakla beka bulduğu ve fenadan kurtulduğu gibi, şu ömr-ü zail de Allah'ın yolunda harcanırsa beka bulur ve fenadan kurtulur. Zira o zaman şu ömr-ü zail, ebedâ bir hayatın vesilesi ve cennette ebedî bir saadetin sebebi olur.

Namazın enva-ı ibadete fihrist olması

1- Namazın bütün ibâdâtın envaını şamil bir fihriste-i nuraniye olması

      Namaz bütün ibadetleri içinde cem eden bir ibadettir. Mesela:

•  Namazda oruç tutmak vardır, zira namaz kılan yemek yiyemez ve bir şey içemez.
•  Namazda Kur’an okumak vardır.
•  Namazda tesbih, takdis, tekbir ve hamd vardır. Yani namaz zikrin hülasasıdır.
•  Namazda tefekkür vardır. Zira namaz kılan kişi Kâbe’yi karşısına alır ve bu tefekkür ile namazını kılar.
•  Namazda kelime-i şehadet vardır. Her tahiyyat okuyuşunda kelime-i şehadet tekrar edilir.
•  Namazda dua vardır.
•  Namazda tesettür ve setr-i avret vardır.
•  Namazda abdest vardır...
  2- Namazın bütün esnâf-ı mahlukatın elvân-ı ibadetlerine işaret eden bir harita-i kudsiye olması
  

        Şu âleme dikkat ile bakılsa görülür ki, her bir mahluk bir ibadet-i mahsusa ile meşguldür. Bu ibadetlerin bir kısmı kıyamda, bir kısmı rükûda ve bir kısmı da secdededir. Mesela ağaçlar kıyam yaparak Rablerine ibadet ederler. Bazen de rüzgâr ile rükûa giderler ve kudret-i İlahiyenin karşısında eğilirler. Bazen de olur ki, azamet-i İlahiye karşısında çatlarlar ve başlarını secdeye koyarlar.
  

        Çiçekleri ise genelde rükûda görürüz. Boyunlarını bükerler ve azamet-i Rabbaniye karşısında küçülürler, büzülürler ve başlarını rükûdan kaldıramazlar.
  

        Dağlar ise kıyamdadır, Cenab-ı Mevla’larını kıyamda zikrederler.
  

        Ot ile beslenen hayvanlar ise, beslenme anında âdeta secdeye giderler ve boyunlarını bükerek Rezzak-ı Kerim’in karşısında eğilirler, O’na şükür ve hamd ederler.
  

        Daha bunlar gibi, her kim ibadet gözüyle şu âleme baksa, bir kısım mahluku kıyamda, bir kısmını rükûda, bir kısmını secdede ve bir kısmını da teşehhüdde görür.
  

        Ayrıca melekler de böyledir. Bir kısmı yaratıldığı günden beri kıyamdadır. Bir kısmı milyonlarca senedir rükûdadır. Bir kısmı da secdede...
  

        Sevgili Peygamberimiz, Miraç olayının Kudüs'ten sonrasını şöyle anlatır:
  

        “... Sonra beraberce göğe yükseldik. Cebrail aleyhisselam birinci kat göğün kapısını çaldı. Hemen kapı açıldı ve kendimi Âdem (a.s.)’ın karşısında buldum. Bana "Merhaba" dedi ve dua etti...
  

        Burada çok melek gördüm. Hepsi kıyamda huşu ve huzu ile durmuşlar:
  

          سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنَا وَ رَبُّ الَمَلآئِكَتِ وَ الرَّوحِ  zikriyle meşguldüler. Cebrail'e sordum:
  

  
  

        - Bu meleklerin ibadeti bu mudur?

        - Evet, bunlar yaratılalıdan beri ta kıyamete kadar kıyam üzere olurlar.

  
  

        Hak Teâlâ’dan diledim ki, bu ibadeti ümmetime nasip etsin. Duamı kabul etti. Namazda olan kıyam odur.
  

         İkinci kat göğe çıktık. Cebrail aleyhisselam kapıyı çaldı. Kapı açıldığında kendimi, teyze çocukları İsa ile Yahya bin Zekeriyya (a.s.)'ın yanında buldum. Bana "Merhaba" dediler ve duada bulundular...
  

        Meleklerden bir cemaate rastladım. Saf bağlayıp durmuşlar, cümlesi rükûda idi. Kendilerine mahsus bir tesbihleri vardı. Devamlı olarak rükûda dururlar; başlarını kaldırıp yukarı bakmazlar. Cebrail aleyhisselam: "Bu meleklerin ibadeti böyledir. Hak Teâlâ’dan iste de ümmetine nasip olsun." dedi. Dua ettim. Kabul buyurup namazda rükûu ihsan eyledi.
  

        Sonra üçüncü kat göğe çıktık, kapı açıldı ve kendimi Yusuf (a.s.)'ın yanında buldum. Baktım ki, kendisine güzelliğin yarısı verilmiş. Bana "Merhaba" dedi ve dua etti...
  

        Çok melek gördüm. Saf hâlinde cümlesi secdede idiler. Yaratılalıdan beri secdede olup kendilerine mahsus tesbih ile tesbih ederler. Cebrail aleyhisselam: "Bu meleklerin ibadeti böyledir. Allah-u Teâlâ’dan iste ki, bu ameli ümmetine müyesser eylesin." dedi. Hak Teâlâ’dan diledim. Kabul edip namazda size nasip eyledi.
  

        Dördüncü kat göğe eriştim. Saf gümüşten yapılmış, nurdan bir kapısı var. Nurdan bir kilit vurmuşlar. Kilidin üzerinde لاَ اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه  yazılı idi. Sual ve cevaptan sonra kendimi İdris (a.s.)'ın yanında buldum. Bana "Merhaba" dedi ve duada bulundu… Bir melek gördüm. Bir kürsi üzerine oturmuş, gamlı ve üzüntülü idi. Etrafında o kadar çok melek vardı ki, sayısını ancak Cenab-ı Hak bilir.
  

        Beşinci kat göğe çıktık, orada Harun (a.s.)  ile karşılaştık. Bana "Merhaba" dedi ve hayır duada bulundu. Beşinci kat gök meleklerinin ibadetlerini gördüm. Cümlesi ayakta duruyor ve ayaklarının parmaklarına nazar ediyor, asla başka yere bakmıyor, yüksek sesle tesbih ediyorlardı. Hazret-i Cebrail'e "Bu meleklerin ibadeti böyle midir?" diye sordum. "Evet, Hak Teâlâ’dan dile de bu ibadeti ümmetine nasip eylesin." dedi. Dua ettim. Cenab-ı Hak ihsan etti.
  

         Sonra altıncı kat göğe çıktık. Orada Musa (a.s.) ile karşılaştık. Bana "Merhaba" dedi ve hayır duada bulundu.
  

         Sonra yedinci kat göğe yükseldik, sonra İbrahim (a.s.)'ı Beyt-i Ma'mur'a arkasını dayamış olarak buldum. O Beyt-i Ma'mur ki, her gün oraya yetmiş bin melek giriyor bir daha sıraları gelmiyor.